AnasayfaHakkımızdaAraştırma MerkezleriYayınlarHizmetlerimizBasında TASAVBağlantılarGalerilerİletişim

 

SUPERIOR PRESIDENT VS. SUBMISSIVE CONGRESS: RELATIONS BETWEEN LEGISLATIVE AND EXECUTIVE IN THE US AND ITS REFLECTION ON THE “ARMENIAN GENOCIDE” BILLS
(ÜSTÜN BAŞKAN UYSAL KONGRE KARŞI KARŞIYA: ABD’DEKİ YASAMA-YÜRÜTME ARASINDAKİ İLİŞKİ VE BUNUN“ERMENİ SOYKIRIMI” YASA TEKLİFLERİNE YANSIMASI)


Abstract:

In this study, rather than focusing on whether Armenian allegations reflect the truth or whether the issue constitutes genocide, how the nature of the US political system reflects on the legislative attempts in regards to the Armenian allegations is examined. Within this framework, the nature of legislation-execution when important foreign policy matters are in question is studied and how the president takes the lead and dominates the issue in the process of foreign policy specification. In the study, it is advocated that the President and the Congress go through a struggle to specify the foreign policy, the Presidents come out of the struggles as winners, the presidents approach the Armenian issue in a more different manner than the members of the Congress and this approach prevents the enactment of a bill that Armenians expect. While the study presents the influence of the political system on foreign policy decisions, it also reveals how the foreign policy decision making mechanism works in a presidential government. The results demonstrate that the nature of the legislative-executive relations is another factor determining the outcome of the Armenian attempts.

 

Özet

Bu çalışmada, Ermeni iddialarının gerçeği yansıtıp yansıtmadığı, yaşananların soykırım suçunu oluşturup oluşturmadığı gibi hususlar değil, ABD siyasî sisteminin içinde bulunduğu durumun, Ermeni iddialarını dile getiren yasama faaliyetlerine nasıl tezahür ettiği incelenmektedir. Bu çerçevede, önemli dış politika meseleleri söz konusu olduğunda, ABD siyasî sisteminde yasama ve yürütme organları arasındaki ilişkinin nasıl şekillendiği irdelenmekte, dış politika belirleme sürecinde Başkan’ın üstünlüğü nasıl ele geçirdiği ve bu alana egemen olduğu açıklanmaktadır. Çalışmada, Başkan ve Kongre’nin dış politikanın belirleyicisi olma yönünde bir mücadeleye giriştiği, bu mücadeleden Başkanların galip çıktığı, Başkanların Ermeni iddialarına Kongre üyelerinden farklı bir şekilde yaklaştığı, bu yaklaşım farklılığının da Ermenilerin beklediği bir kararın/yasanın kabulüne engel olduğu savunulmaktadır. Çalışma, siyasî sistemin dış politika kararlarına etkisini ortaya koyarken, Başkanlık sisteminde dış politika karar alma mekanizmasının nasıl işlediğini de gözler önüne sermektedir. Varılan sonuçlar göstermektedir ki, yasama-yürütme ilişkilerinin niteliği de Ermeni girişimlerinin akıbetini belirleyen önemli etkenlerden biridir.

 



YAYINLAR
İletişim BilgilerimizBizi Takip Edin
Nasuh Akar Mah. 1.Cadde No:43/4 Balgat-Çankaya/ANKARA Tel:0312 287 8899 Faks:0312 285 4499